عناوین ماه ها را اینجا می نویسم تا یادم نرودو بعدها بتوانم تکمیلش کنم......ماه چهل'>چهلم: شهریور 1401.اربعین حسینی، رهایی از اسارت. شناخت دعای آزادی از زندان امام کاظم علیه السلام. ماه سی و نهم: مهر ماه 1401. سفر به سرعین و شفا یافتن.... ماه آغاز فتنه زن_ زندگی_آزادی. تولد ارغوان. ماه سی و هشتم: آبان ماه 1401. توبه ساختاری برافراشته شده توسطمحب در ۵:۱۶ ب.ظ |  لینک ثابت   • 

قرار است اتفاقات و فهمم از لایه ثابت اتفاقات را بنویسم، قرار نیست لزوما هر ماه'>ماه یک یادداشت داشته باشم اما این ماه که مدیریت زمان، از دستم خارج شد هر چه بالا و پایین می کنم الان که آخر ماه است می بینم مهم ترین اتفاق ماه سی و هفتم، بلکه اگر حواسم باشد مهم ترین اتفاق تا اینجای زندگی ام زیارت قمی است که در این ماه رفتم.معمولا این گونه است که قبل از رفتن به زیارت با خود حساب و کتاب می کنیم که چه بخواهیم و چه قدر بخواهیم و چگونه بخواهیم، طمع مان نسبت به آنچه که قرار است بگیریم زیاد است. و صد البته با کریمان کارها دشوار نیست.... و با کریمه اهل بیت، ناگهان دشواری برایم سهل شد در این سفر، دشواری که ابتلایم بود..... کاش که می شد و می توانستم بیشتر و روشن تر بنویسم با اهل دلی بودیم که سوره مزمل می خواندند و مشق قیام شبانه از سوره می گرفتند.... ما در قم بودیم و سوره مزمل می فرمود قم اللیل الا قلیلا.... آغاز یک قیام از قم، در دل شب، شب شهادت جضرت فاطمه.... در جوار فاطمه ایران....... خیلی دلم خواست این قیام، از قیام بر خود آغاز شود و آغاز شد...از همان شبی که شام شهادت بود و با جماعت اهل دل رفتیم به زیارت کریمه اهل بیت... ادب مجلس بانو این است که افراد در حالی در مجلس حاضر شوند که دعای خود را مستجاب می بینند. خیلی سعی کردم ادب مجلس آن شب را رعایت کنم. وقتی رفتیم زیارت کریمه، انگار بگویند، چیزی که می خواستی را داده اند، اما باید برای حفظ آنچه داده اند تلاش کنی، قیام کنی! یک قیام همه جانبه علیه خود برای حفظ آنچه که در مجلس بانو به تو عنایت کرده اند....آن شب در حرم فکر کردم این همه سال، این گونه بوده که قبل از زیارت، طمع به گرفتن داشته ام اما بعد از زیارت هیچ وقت حواسم به آنچه آنها داد